Ζευγάρωμα καρδερίνας με κανάρα

Read this in English
Η αναπαραγωγή μούλων από καρδερίνα-καναρίνι είναι πιο δύσκολη από την η παραγωγή μούλων καναρίνι-καρδερίνα.
Οι μούλοι, πέρα από τις χρωματικές παραλλαγές που έχουν έχουν έντονα φωνητικά χαρίσματα. Διαθέτουν την ένταση της φωνής του καναρινιού και την διάρκεια και πλοκή της καρδερίνας.
Καλύτερα θεωρούνται αυτά που έχουν ακούσει μόνο καρδερίνα και που μπορούν να μιμηθούν και άλλες φωνές.
Οι καρδερίνες καλύτερα είναι να είναι μικρές, να μην έχουν ζευγαρώσει με καρδερίνα και όχι μεγάλα πιασμένα πουλιά γιατί μπορεί να μην ζευγαρώσουν με κανάρα.
Καλύτερα είναι να είναι πουλάκια “σπαθάτα”, με μεγάλη μύτη, “σιδεροκέφαλα”. Η φτερούγα όσο το δυνατόν να είναι κατάμαυρη.
Οι κανάρες πρέπει να είναι κι αυτές πουλάκια φετινά, να μην έχουν ζευγαρώσει με καναρίνι και καλύτερα να έχουν δαχτυλίδι στο πόδι για την περίπτωση που θέλουμε να δακτυλιδώσουμε τους νεοσσούς.
Τα ζευγάρια τα βάζούμε (με χώρισμα στη μέση για να συνηθίσουν τα πουλιά το ένα το άλλο) Δεκέμβριο μήνα. Αυξάνουμε τη διάρκεια φωτισμού και τους δίνουμε βιταμίνη Ε.
Στα αγριοπούλια δίνουμε τροφή ανάμεικτη (13 με 14 είδη σπόρων) ενισχυμένη με λίγο μαύρο μικρό ηλιόσπορο.
Βάζουμε αυγοτροφή και μια με δυο φορές την εβδομάδα πρασινάδα (σπανάκι, μαρούλι κτλ.) προσέχοντας να είναι πάντα στεγνά για αποφυγή διάρροιας.
Οι καρδερίνες προσβάλλονται από εντερικές ασθένειες και πολύ λιγότερο από αναπνευστικές, σε αντίθεση με τα καναρίνια. Μια με 2 φορές το μήνα βάζουμε στο νερό βιταμίνες .
Τα ζευγάρια τα απομονώνουμε ώστε να μην ακούει κυρίως η καρδερίνα άλλο πούλι από το είδος της και βάζουμε κάλυμμα στο κλουβί που απομονώνει τα πουλιά από το περιβάλλον και επιτρέπει την είσοδο του φωτός ανοιγοντας μικρές τρυπές ώστε να βάζουμε την τροφή και το νερό χωρίς να ενοχλούμε τα πουλιά.έτσι μετά από λίγο η καρδερίνα αρχίζει να εστιάζει στο χώρο εντός του κλουβιού και στηυ κανάρα
Ένα σημαντικό πρόβλημα είναι ότι οι κανάρες πυρώνουν πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι οι καρδερίνες. Αν οι καρδερίνες είναι μεγάλα πουλιά ξαναζευγαρωμένα, τότε το πολύ να χαθεί μια γέννα. Αν όμως είναι μικρά πουλάκια, τότε τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, γιατί θ’ αργήσουν να πυρώσουν Απρίλιο με Μάιο.
Πολλές φορές τα πουλιά μαλώνουν αλλά αυτό δεν αποτελέι λόγο ανυησυχίας όταν έρθει η ώρα τους ζευγαρώνουν κανονικά. Ένα πρόβλημα που μπορεί να παρουσιαστεί είναι ότι ορισμένες καρδερίνες είναι επιλεκτικές ως προς το χρώμα της κανάρας. Προτιμούν τις σκουρόχρωμες, και αντιδρούν αρνητικά στις ανοιχτόχρωμες.
Η αρσενική καρδερίνα φαίνεται αν είναι πυρωμένη από το άσπρισμα της μύτης και των ποδιών της. Αν δείχνει ενδιαφέρον για την κανάρα κατεβάζει τις φτερούγες κελαηδώντας την. Οι κανάρες όταν πυρώνουν κινούνται ανήσυχα, φτεροκοπώντας συνεχώς και κόβοντας κομμάτια εφημερίδας από τον πάτο του κλουβιού για να κάνουν φωλιά. Τότε είναι η καλύτερη περίοδος για να βγει το χώρισμα και να μπει καλαθάκι με το υλικό για τη φωλιά.
Μόλις η κανάρα κάνει το πρώτο αυγό, το παίρνουμε, βάζουμε ψεύτικο ώσπου να γεννήσει η κανάρα όλα τα αυγά και μετά τα ξανατοποθετούμε πάλι μέσα στην φωλιά προκειμένου οι νεοσσοί να εκολαφθούν ταυτόχρονα.
Στην φωλιά πρέπει να έχουμε ρίξει μέσα ψειρόσκονη, για την αποφυγή ψείρας στους νεοσσούς. Όταν κάνει και το δεύτερο αυγό η κανάρα, την καρδερίνα την απομακρύνουμε, και την βάζουμε με άλλη κανάρα ή σε περίπτωση που δεν επιθυμούμε κάτι τέτοιο την τοποθετούμε σε ένα κλουβί που να έχει οπτική επαφή με την κανάρα που ζευγάρωσε. Αν το πουλί είναι έμπειρο, τότε ζευγαρώνει ξανά.
Την έκτη ημέρα της επώασης κάνουμε ωοσκόπηση τα αυγά, μπροστά από μια λάμπα και απομακρύνουμε τα μη γονιμοποιημένα αυγά.
Τα πουλάκια βγαίνουν όλα μαζί από τα αυγά, και τότε δίνουμε στην κανάρα αυγό βρασμένο κομμένο με τα τσόφλια και αυγοτροφή.
Την 5η με 6η μέρα δαχτυλιδώνουμε τους νεοσσούς. Μόλις τα πουλάκια βγουν από τη φωλιά τοποθετούμε άλλη φωλία στην άλλη άκρη του κλουβιού. Μόλις δούμε ότι η κανάρα αρχίζει πάλι να στρώνει φωλιά, βάζούμε μέσα την καρδερίνα.
Το καλύτερο είναι όταν θα βάλουμε την καρδερίνα τα μικρά να τρώνε μόνα τους, οπότε να μπορούμε να τα απομακρύνουμε.
Τα μικρά τα βγάζουμε μόλις δούμε και τσιμπάνε αυγοτροφή μόνα τους. Τα βάζούμε σε μεγάλη κλούβα και τα αφήνούμε εκεί μέχρι να τα ξεχωρίσουμε σε θηλυκά και αρσενικά από τις φωνές τους. Σε 12 με 14 εβδομάδες από τη γέννησή τους θα κάνουν πτερόρροια που θα διαρκέσει για 4 με 6 εβδομάδες. Αυτή είναι η καλύτερη ηλικία για την εκπαίδευση των μικρών.
clean-2721101_960_720

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s